Onproductieve gedachten

Twee dagen schrijfvrij. Vreemd, leeg gevoel. Ik luister tijdens het wandelen naar een podcast over de Black List; creatieven in de filmindustrie, die er terecht en meestal onterecht worden verdacht van communisme. Meestal gaat het om mensen die emancipatie van vrouwen, rassen en een wat eerlijker verdeling van inkomsten verstaan. Maar de aanhangers van Ku Klux Klan, de boosaardige en onderdrukkende ideologieën winnen. Het houdt me bezig hoe dat kan, en altijd weer kan gebeuren. In mijn oortje worden de stappen die tot het drama hebben geleid, (gevangenisstraf omdat je naam alleen maar lijkt op iemand die -onterecht- verdacht is) minutieus ontrafeld. Toch houdt de vraag wat het is in de mensen, dat men staatsterreur eerder laat gebeuren dan iets rationelers: gelijkheid van alle mensen in een vrije wereld zonder onrecht.

Ik bedenk een personage: die van de cleaner. De man die reputaties redt door sluwe manipulatie van media, het regelen van verdwijningen, het spinnen van opinies – een wiskundige, chemicus, desnoods moordenaar, met het uiterlijk van een stoffige, saaie ambtenaar. Hij doet dit werk uit idealisme, is bereid vuile handen te maken en is vader in een modelgezin. Met papa-dag, bezoekers aan de efteling tien-minutengesprekken, enz. Zelfs zijn familie weet niets van zijn werk. Is gedwongen zijn eigen broer te offeren voor de reputatie van een zak van een politicus. Zo’n verhaal. Maar ja – Wie heeft daar behoefte aan. Het brengt de politiek maar in diskrediet op een manier die niemand wil.

Gepubliceerd door Jan

Vanaf 1986 schrijf ik professioneel voor theater, TV en film. Bovendien geef ik les aan diverse schrijfopleidingen en ondersteun producties inhoudelijk/dramaturgisch.

Doe mee met de conversatie

1 reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *